Brak certyfikatu obniży wartość handlową nieruchomości
Nowelizacja ustawy Prawo Budowlane mówi o konieczności certyfikowania budynków i mieszkań. Ustawa ma obowiązywać od 01 stycznia 2009 roku, ale już teraz pojawiają się na rynku nieruchomości z certyfikatami energetycznymi. Są droższe, ale kupując je wiemy ile będziemy płacić za ogrzewanie.
Od 1 stycznia 2009 roku będą obowiązywały certyfikaty energetyczne. Dokumenty takie będzie trzeba przedstawić sprzedając lub wynajmując nieruchomość. Certyfikat ma za zadanie określić ilość energii niezbędną do utrzymania danego budynku czy mieszkania. Mają one przedstawiać nabywcom konkretne dane, aby mogli oni świadomie podjąć decyzje o zakupie czy wynajmie. Certyfikat zaklasyfikowuje nieruchomość od jednej z klas energetycznych oznaczonych literami od A – najoszczędniejsza, do G – najbardziej energochłonna (tak jak obecnie funkcjonuje to w przypadku sprzętu AGD).
Wprowadzenie certyfikacji energetycznej spowoduje duże zmiany na rynku nieruchomości. Klienci prawdopodobnie nie będą chcieli kupować domów, które z racji kiepskiej izolacyjności będą drogie w utrzymaniu. Przykład krajów Unii Europejskiej, w których wprowadzono już certyfikaty wyraźnie pokazuje, że miało to duży wpływ na rynek – ceny energochłonnych nieruchomości spadły o 10 do 20 procent.
Mimo wielu wątpliwości i niepewności, jaka wiąże się z wprowadzeniem certyfikatów pewne jest, że dadzą one klientom możliwość świadomego wyboru mieszkania czy domu. Prawdopodobnie wymusi także na developerach stosowanie lepszej jakości izolacji i szczelniejszych okien. W konsekwencji może to zaowocować nawet 40 procent mniejszym zużyciem energii i opłatami za nią. Pociąga to za sobą także mniejszą emisję zanieczyszczeń do atmosfery.
Argumentami przemawiającymi za zakupem jak najbardziej ekonomicznych pod względem ogrzewania nieruchomości może być fakt, że corocznie energia do ogrzewania drożeje o 5 do 8 procent i prawdopodobnie będzie tak drożała aż do osiągnięcia europejskiego poziomu, czyli średnio cen kilkanaście procent wyższych niż w Polsce.
Dane statystyczne mówią, że połowa budżetu domowego to koszty ogrzewania, resztę stanowi prąd oraz ciepła woda. Średnio ogrzanie jednego metra kwadratowego w Polsce wymaga od 90 do 150 kWh rocznie, w Szwecji (tam certyfikaty energetyczne już dawno wprowadzono) to tylko 40 kWh.
Zobacz także:
Harmonogram wdrażania Dyrektywy EPBD w Polsce
Co to znaczy dom energooszczędny?
Kto będzie wykonywał audyty energetyczne?
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
