Obliczamy moc grzejników
Decydując się na ogrzewanie pomieszczeń grzejnikami, musimy wiedzieć, że ich zakup nie może być przypadkowy. Należy bowiem choćby w przybliżeniu obliczyć wymaganą ich moc grzewczą.
Zanim jednak do tego dojdziemy, zastanowić się wypada nad miejscem i sposobem instalacji grzejników. Od tego bowiem w dużej mierze zależy ich efektywność. Jeżeli instalacja rozprowadzona jest w ścianach budynku, należy zastosować grzejniki zasilane z boku. Jeżeli instalacja rozprowadzona jest w podłodze, można zastosować grzejniki z podejściem od dołu.
Przede wszystkim warto jednak zapoznać się z wymaganiami normowymi w tym zakresie. W pewnym sensie określają one wielkość grzejników, wskazując, że dolna krawędź grzejnika musi znaleźć się co najmniej 10 cm nad podłogą, a górna – tyle samo, poniżej parapetu. W wyjątkowych sytuacjach dopuszczalne jest pozostawienie wolnych przestrzeni o wysokości do 7 cm, ale wówczas należy zwiększyć moc grzejnika o 5-10 proc. Co do długości grzejnika, to ta najczęściej wynika z zapotrzebowania na ciepło do ogrzania pomieszczenia. Obliczenie tej wielkości należy powierzyć projektantowi instalacji sanitarnych.
Oczywiście wymaganą moc grzewczą możemy obliczyć również sami, sugerując się metrażem pomieszczeń, ale metoda ta będzie obarczona dużo większym błędem. Uwzględnić bowiem musimy konstrukcję domu i sposób jego ocieplenia, a to nie zawsze jest łatwe. Jak wygląda ta zależność?
Zapotrzebowanie na ciepło wynosi od 60 do 200 W/m²:
- 60 W/m² dla dobrze izolowanych domów piętrowych lub z użytkowym poddaszem, gdzie k = 0,3 W/m²K;
- 70 W/m² dla domów parterowych o współczynniku k = 0,3 W/m²K;
- 90 W/m² dla domów piętrowych lub z użytkowym poddaszem, gdzie izolacja jest ograniczona (5cm styropianu), a współczynnik k = 0,7 W/m²K;
- 100 W/m² dla domów parterowych o współczynniku k = 0,7 W/m²K;
- 130-140 W/m² dla domów piętrowych lub z użytkowym poddaszem, gdzie brak izolacji, a współczynnik k = 1,2 - 1,5 W/m²K;
- 150-200 W/m² dla domów parterowych, gdzie brak izolacji, a współczynnik k = 1,2 - 1,5 W/m²K.
Następnie zostaje już tylko wykonać czysto matematyczne wyliczenie, uwzględniając obliczeniowe parametry wody w instalacji c.o., a co za tym idzie współczynniki korekcyjne. Jeżeli instalacja zasilana jest gazowym kotłem wiszącym, to będzie pracowała na parametry 80/60°C lub 75/65°C. Wówczas grzejniki dobieramy sugerując się powyższym zestawieniem. Natomiast dla parametrów odbiegających od standardowych, np. 90/70°C, należy przyjąć współczynnik korekcyjny 0,8 i pomnożyć go przez zapotrzebowanie na ciepło.
W efekcie wykonujemy działanie:
Q = 15m²(przykładowa powierzchnia pokoju) x 90 W/m² (zapotrzebowanie na ciepło wg zestawienia) x 0,8 (współczynnik korekcyjny) = 1080 W.
Jeśli odległość od podłogi do parapetu wynosi 85 cm, natomiast długość okna - 90 cm, wysokość grzejnika nie powinna przekraczać 65 cm, a jego długość nie powinna być większa od długości okna.
Przyglądając się rozmaitym rozwiązaniom, warto wiedzieć, że o efektywności grzejników decyduje nie tylko ich rozmiar, ale i sposób przyłączeń do instalacji. Okazuje się, że największą moc cieplną uzyskujemy dla podłączenia krzyżowego góra-dół. Dla porównania, w przypadku podłączenia dół-dół moc grzejnika jest o 5-10 proc. mniejsza. Najmniej korzystne jest podłączenie dół-góra, gdyż w takim układzie moc grzejnika spada o 30-40 proc.
Źródło: Purmo
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
