TermoDom.pl

Ściany i fundamenty: walka z wilgocią

Źle wykonana izolacja fundamentów może stanowić poważne niebezpieczeństwo nie tylko dla konstrukcji budynku, ale i zdrowia jego mieszkańców. Jak walczyć z wilgocią?

Główne problemy pojawiające się w związku z tym to zbierająca się w piwnicy woda, która dostaje się przez niewłaściwie zabezpieczone ściany piwniczne. Te jednak można uszczelnić, używając płynnych folii izolacyjnych albo specjalnych preparatów hydrofobowych. Wcześniej jednak wskazane jest wykonanie na ścianach bariery hydrofobowej.

Gdy ściany piwniczne są nieotynkowane i w niewielkim stopniu wilgotne, wystarczy posmarować je specjalną masą uszczelniającą, przeznaczoną do nakładania na mokre powierzchnie. Inaczej trzeba postąpić, gdy ściany są mocno zawilgocone lub gdy cieknie z nich woda. Jeśli na ścianach tych znajduje się tynk, trzeba go skuć w miejscu przecieku i na obszarze 50 cm wokół niego, a następnie usunąć zaprawę między cegłami (do ok. 1/3 ich grubości).

W wiaderku należy przygotować preparat zatrzymujący wodę (ciekłą folię hydroizolacyjną, masę dyspersyjną, preparat hydrofobowy). Nanosimy go na ścianę i zacieramy suchym cementem. Gdy woda przestanie przeciekać, przygotowujemy mieszankę zaprawy cementowej i preparatu hydrofobowego. Proporcje dobieramy zgodnie z instrukcją podaną na jego opakowaniu. Zaprawa taka powinna mieć konsystencję półpłynną. Na ścianę należy nanosić ją dwukrotnie za pomocą pędzla. Tak zabezpieczone miejsce trzeba pomalować bitumiczną masą uszczelniającą. Gdy ta wyschnie, nakładamy warstwę tynku podkładowego, tzw. rapówkę. Tynk trzeba wzmocnić specjalną siatką. Wierzchnią warstwę tynku wykonujemy z masy tynkarskiej z dodatkiem preparatu hydrofobowego.

Woda w piwnicy to faktycznie problem, gorzej,  gdy dochodzi do zawilgocenia ścian. W takiej sytuacji najważniejsze, by zatrzymać wodę na poziomie ścian fundamentowych i nie dopuścić do przedostawania się jej do wyżej położonych ścian. Najpierw trzeba więc odciąć dopływ wilgoci do ścian położonych ponad poziomem gruntu. W tym celu w ścianach zewnętrznych, na wysokości 10-15 cm nad gruntem, trzeba nawiercić regularnie rozmieszczone otwory. Powinny one być skierowane pod kątem 45 stopni w dół i dochodzić do 90 proc. grubości ściany. Średnica otworów powinna wynosić od 15 do 25 mm. Z zawilgoconych ścian trzeba też usunąć tynk. Otwory należy oczyścić z pyłu powstałego podczas wiercenia, choćby za pomocą odkurzacza. W tak przygotowanych umieszcza się pojemniki ze specjalnym injekcyjnym preparatem hydrofobowym, kóry powoli zostanie wchłonięty przez mur i zatka jego pory. Gdy wszystkie pojemniki będą już puste, można je usunąć. Otwory i powstałe przy wierceniu uszkodzenia ściany wypełnia się zaprawą cementową. Po ok. 4 miesiącach, gdy ściana będzie już wysuszona, można ją ponownie otynkować.

Warto zauważyć, że skuteczna walka z wilgocią to nie tylko uszczelnienie fundamentów i ścian. Sprawdzić i uszczelnić trzeba również rynny i obróbki blacharskie oraz okna. Z kolei w pomieszczeniach szczególnie narażonych na działanie wilgoci: kuchni, łazience, suszarni, należy dokładnie przemyśleć zastosowanie materiałów ściennych i farb. Te ostatnie powinny być bowiem wodoodporne. Natomiast w przypadku wykończenia płytkami ceramicznymi, warto zrobić przeponę wodochronną. W tym celu na narożne fragmenty ścian i sufitu narażone na wilgoć układamy folię hydroizolacyjną, a następnie wzmacniamy je specjalną taśmą z włókna poliestrowego powleczonego kauczukiem.

Poprzednia aktualność Następna aktualność Zobacz więcej wiadomości

Komentarze   —   pokaż wszystkie

Brak komentarzy